Stird orð
Veturin er yvir okkum, har dagarnir eru stuttir og náttin er long. Kuldin ger eisini vart við seg. Tað gerst myrkari og kaldari enn, og tað ávirkar okkum øll – ikki minst tey eldru. Niðanfyri standandi yrking hjá Erlu er ein fangandi lýsing av hesum køldu og dimmu døgum. “Verm meg, sól, eg eri fryst!” stirda jørðin biður. Fæ og fuglar eru tyst. Sólin bara...